اکسیژن‌ساز (کنسانتراتور اکسیژن) با جداکردن نیتروژن از هوای محیط، اکسیژن با غلظت بالا تولید می‌کند. این دستگاه برای بیمارانی که پزشک برایشان اکسیژن‌درمانی خانگی تجویز کرده است کاربرد دارد؛ مانند برخی بیماران ریوی مزمن، نارسایی قلبی یا دوران نقاهت.
ظرفیت مناسب را از نسخه‌ی پزشک بخوانید
میزان جریان اکسیژن (لیتر در دقیقه) و ساعات استفاده را پزشک تعیین می‌کند. اکسیژن‌سازهای ۵ لیتری برای بیشتر نیازهای خانگی کافی‌اند و دستگاه‌های ۱۰ لیتری برای جریان‌های بالاتر یا دو خروجی کاربرد دارند. انتخاب دستگاه بزرگ‌تر از نیاز، فقط مصرف برق و صدا را بیشتر می‌کند.
معیارهای مهم فنی
- غلظت اکسیژن خروجی: معمولاً باید در جریان نامی بالای ۹۰ درصد باشد.
- نمایشگر غلظت و آلارم: هشدار افت غلظت، قطع برق و انسداد مسیر.
- میزان صدا: برای استفاده‌ی شبانه دستگاه کم‌صدا اهمیت زیادی دارد.
- مصرف برق و وزن: و وجود چرخ برای جابه‌جایی آسان.
- قابلیت نبولایزر: برخی مدل‌ها خروجی مخصوص نبولایزر هم دارند.
پرتابل یا ثابت؟
اکسیژن‌سازهای پرتابل باتری‌دار برای بیمارانی مناسب‌اند که بیرون از خانه هم به اکسیژن نیاز دارند؛ اما معمولاً جریان پیوسته‌ی محدودتری دارند. پیش از خرید، مطمئن شوید حالت پالسی یا پیوسته‌ی دستگاه با نسخه‌ی شما سازگار است.
نکات نگهداری و ایمنی
- دستگاه را حداقل ۳۰ سانتی‌متر دور از دیوار و پرده قرار دهید تا تهویه شود.
- فیلتر ورودی را طبق دفترچه هفتگی تمیز کنید.
- کانولای بینی و لوله‌ها را به‌طور منظم تعویض کنید.
- در نزدیکی دستگاه سیگار نکشید و از شعله‌ی باز دوری کنید.
- برای قطعی برق، کپسول اکسیژن پشتیبان داشته باشید.
یادآوری: این مطلب جنبه‌ی آموزشی و راهنمای خرید دارد و جایگزین معاینه و توصیه‌ی پزشک نیست. برای تصمیم‌های درمانی حتماً با پزشک معالج مشورت کنید.
